1. จากเขลางค์นครสู่นครลำปาง (พศว.13 - ก่อน พ.ศ. 2417=1194 ปี)
1.1 ลำปางมีชื่อเรียกตามการตั้งเมือง 3 รุ่นคือ “เขลางค์นคร” “เวียงลคอร”และ “นครลำปาง” เจ้าเมืองมีอำนาจเต็มที่ ยุคหนึ่งมีตำนานเล่าถึงคำสาปของนางสุชาดาว่า “หากตนถูกเจ้าเมืองสั่งประหารทั้งที่บริสุทธิ์ขอให้บ้านเมืองไม่เจริญ”
1.2 เขลางค์นคร คือเมืองยุคแรกที่พระนางจามเทวีให้พระเจ้าอนันตยศโอรสองค์ (แฝด) น้องครองในฐานะเมืองน้องของอาณาจักรหริภุญไชย มีพื้นที่ 600 ไร่ ผังเมืองเป็นรูปหอยสังข์ มีวัดพระแก้วชมพู (วัดพระแก้วดอนเต้าสุชาดาราม) เป็นศูนย์กลาง เมื่อพระยามังรายแผ่อำนาจ ให้ตั้ง “เมืองนคร” หรือ “เวียงลคอร” ในปกครองของอาณาจักรล้านนา มีพื้นที่ 180 ไร่ มีวัดกลางเมืองคือวัดศรีจอมไคล (วัดปงสนุก) แต่งตั้งชนชาติมิลักขุ (ลัวะ) ครองเมือง สมัยพระเจ้าสามฝั่งแกนขบวนช้างอัญเชิญพระแก้วมรกตจากเชียงแสนสู่ล้านนาหยุดอยู่ที่ลำปาง พระแก้วมรกตจึงประดิษฐาน ณ วัดพระแก้วดอนเต้า 32 ปี ต่อมาลำปางและล้านนาตกอยู่ท่ามกลาง 2 มหาอำนาจแห่งอุษาคเนย์ (หงสา+อังวะ และอยุธยา) ราว 200 ปี
1.3 พ.ศ. 2275 พ่อเจ้าหนานทิพย์ช้างปลดแอกตั้งตนเป็นเจ้าเมือง (เป็นต้นราชวงศ์เจ้าเจ็ดตน) เจ้ากาวิละ เจ้าเมืองลำดับ ๓ ได้เลื่อนขึ้นครองเชียงใหม่ เจ้าคำโสม เจ้าเมืองลำดับ ๔ ย้ายเมืองข้ามฝั่งน้ำ ยุคนี้ “นครลำปาง” คือเมืองเครือญาติของเชียงใหม่ มีพื้นที่ 350 ไร่ มีหอคำและวัดหลวงไชยสัณฐาน (วัดบุญวาทย์วิหาร) เป็นศูนย์กลาง ต่อมาเจ้าดวงทิพย์ เจ้าเมืองลำดับ ๕ สร้างความเจริญต่างๆ และกวาดต้อนชาวเชียงแสนมาอยู่ย่านเมืองเก่าลำปาง
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น